Ik wil het…
Ik kan het…
Ik doe het…

Deze drie zinnetjes schieten me gelijk te binnen als ik denk aan keuzes maken. Want in die volgorde is alles in het leven. Als je iets wilt, dan kun je het. En als je het kunt en je wilt het, dan houdt niets je tegen om het ook ‘gewoon’ te doen.

En omgekeerd: alles wat je doet, ook al is het vernietigend voor jezelf, ergens diep van binnen heb je een reden om dit te willen. Anders deed je het niet.


Fragmenten uit Zin in het leven
Doen wat je wilt

Het klinkt als smikkelen door een rijstebrijberg. In luilekkerland, aan de overkant. Alles doen wat je wilt. Snoepen tot je tanden eruit vallen. Smullen tot je er misselijk van wordt. Rivieren van limonade en bomen als lollies. Voor een kind lijkt dat het paradijs. Een keer volwassen geworden verandert het plaatje. We hebben liever een voorbeeldgezin, voldoende financiën, misschien carrière en mooie vakanties.

Of sommigen gaan in exces, ze ambiëren een harem, een voetbalcarrière, een hoofdrol in een Hollywood-film, een vierde huis, een open huwelijk, geen rimpels, nooit meer in de file of kinderen die de ambitie hebben om minister te worden.
Maar de vraag is of je dit echt wilt. Misschien is het enige dat we echt willen dat we congruent zijn met onszelf. Dat wil zeggen: voelen dat je gevoel en je daden, wat je wilt en wat je doet, helemaal met elkaar in overeenstemming zijn. Dat je leven klopt. En dat je elke dag als je wakker wordt, denkt: YES!  Ik ga er weer voor.

Doe jij echt wat je wilt in jouw leven? In hoeverre ben jij congruent, kloppen jouw gevoelens en daden met elkaar? Doe je wat je voelt of loop je in een leiband met de gebeurtenissen en de gang van het leven mee?
Hoe dicht sta je bij jezelf? Hoe dicht wíl je bij jezelf staan? Want wíllen is het toverwoord. Je kunt onmogelijk de schuld bij de maatschappij of bij jouw leefsituatie leggen. Je hebt altijd een keuze. Echt altijd.